Bu derleme, 8 Ekim 2021–8 Ekim 2026 tarih aralığından seçilen Yargıtay kararlarını içerir. Künyeler ve kısa özetler Adalet Bakanlığının resmî tam karar metinleriyle kontrol edilmiştir; her kararın kaynağı aşağıda verilmiştir.
Kiranın yeniden belirlenmesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2023/2617, K. 2024/731 · 21.02.2024
Kira bedelinin hak ve nesafet esaslarıyla belirlenmesinde kiralanan ve emsal taşınmazlar yerinde incelenerek konum, alan, yaş ve piyasa koşulları değerlendirilmiştir. Uzun süredir aynı kiracının kullanımında olan taşınmaz için somut olayda yüzde 10 indirim uygulanmış; önceki kararı yalnız kiracının temyiz etmesinden doğan usulî kazanılmış hak da gözetilmiştir. Yargıtay, bozma gereklerini karşılayan bilirkişi raporuna dayanan kararı onamıştır.
Kaynak: Resmî karar metni
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2022/8106, K. 2023/12 · 16.01.2023
Başlangıçta yalnız belirli bir dönem için açılan kira tespit davasına, sonraki kira dönemleri ıslah yoluyla eklenmek istenmiştir. Yargıtay, başlangıçta dava edilmeyen sonraki dönemlerin ayrı bir davanın konusu olduğunu, bu dosyaya ıslahla katılamayacağını belirtmiştir. Ayrıca talep edilen kira tutarının aşılmasını da hukuka aykırı bularak kararı bozmuştur.
Kaynak: Resmî karar metni
Konut ve çatılı iş yerlerinde ihtiyaç sebebiyle tahliye
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2023/4583, K. 2024/3289 · 23.10.2024
Üretim kapasitesi artan şirket, mevcut alanın yetersiz kalması nedeniyle bitişik iş yerinin tahliyesini istemiştir. Keşif, bilirkişi incelemesi ve ticari kayıtlarla büyüme ve alan gereksinimi ortaya konulmuştur. Yargıtay, somut delillerle kanıtlanan ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunu kabul ederek tahliye kararını onamıştır.
Kaynak: Resmî karar metni
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2024/2446, K. 2025/1440 · 10.03.2025
Belirli süreli konut ve çatılı iş yeri kira sözleşmesinde kiraya verene önceden fesih bildirimi yapma yükümlülüğü getiren, kiracı lehine bir şart bağlayıcıdır. Yargıtay, bu şart yerine getirilmezse sözleşmenin bir yıl uzayacağını; ihtiyaç nedeniyle dava kanundaki bir aylık süre içinde açılsa bile sözleşmedeki ihbar şartına uyulmadığı için süresinde sayılamayacağını kararlaştırmıştır. Karar, iki bölge adliye mahkemesi dairesi arasındaki uygulama uyuşmazlığını bu yönde gidermiştir.
Kaynak: Resmî karar metni
Temerrüt nedeniyle tahliye
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2022/12772, K. 2023/755 · 09.02.2023
Kiracı, itirazsız kesinleşen takipte ödeme emrinin verdiği 30 günlük sürede borcu ödememiştir. Yargıtay, İİK 269/a kapsamındaki temerrüt tahliyesi ile TBK 352'deki iki haklı ihtara dayalı tahliyenin koşullarının birbirine karıştırılamayacağını belirtmiştir. Usulsüz tebligat iddiasının da süresinde şikâyet edilmesi gerektiğini vurgulayarak tahliye kararını onamıştır.
Kaynak: Resmî karar metni
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2023/4070, K. 2024/3545 · 06.11.2024
Birden fazla kiraya verenin bulunduğu dosyada temerrüt ihtarı, ölen kiraya verenin bütün mirasçılarının katılımı olmadan gönderilmiştir. Yargıtay, zorunlu dava arkadaşlığı nedeniyle ihtarın ve tahliye davasının birlikte yürütülmesi gerektiğini belirtmiştir. Dava sırasında eksik mirasçının muvafakatini almak geçmişteki ihtarı geçerli hâle getirmediğinden tahliye isteminin reddi gerektiği sonucuyla karar bozulmuştur.
Kaynak: Resmî karar metni
Tahliye taahhüdünde imzaya itiraz
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2024/3413, K. 2025/3541 · 25.06.2025
Kiracı şirket, tahliye taahhütnamesindeki imzanın kendisini temsil eden kişiye ait olmadığını ileri sürmüştür. Bilirkişi ve Adli Tıp incelemeleri imzayı şirket temsilcisine bağlamış; Yargıtay bu raporları karar vermeye yeterli bulmuştur. Taahhüdün sonradan doldurulduğu iddiasının da yazılı delille kanıtlanamaması üzerine tahliye sonucunu onamıştır.
Kaynak: Resmî karar metni
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2023/4792, K. 2023/5594 · 03.10.2023
Kiracı, icra takibindeki ilk itirazında taahhüdün imzasını ve düzenleme tarihini ayrıca ve açıkça inkâr etmemiş; imzaya itirazını daha sonra icra mahkemesinde ileri sürmüştür. Yargıtayın onadığı kararda, borçlunun takip dosyasındaki itiraz sebepleriyle bağlı olduğu ve bunları bu aşamada genişletemeyeceği kabul edilmiştir. Bu nedenle itirazın kaldırılmasına ilişkin karar onanmıştır.
Kaynak: Resmî karar metni
Aidat borcunda kiracı ve malikin sorumluluğu
Yönetime karşı sorumluluk ile malik ve kiracı arasındaki gider paylaşımı ayrı değerlendirilmelidir. Aşağıdaki ilk karar malikin ve sürekli kullanıcının ortak gider borcunu, ikinci karar ise alt kira sözleşmesiyle üstlenilen ödeme yükümlülüğünü inceler.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2022/9197, K. 2023/1235 · 15.02.2023
Ortak gider alacağına ilişkin davada Yargıtay, bağımsız bölümü kiracı olarak sürekli kullanan kişinin sorumluluğunu KMK 22 uyarınca değerlendirmiştir. Kat malikinin payına düşen gider, avans ve gecikme tazminatından sürekli kullanıcı da malik ile müştereken ve müteselsilen sorumludur; ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarıyla sınırlıdır. Mahkemenin bu sınırı dikkate alarak borcu belirlemesi gerektiğinden ret kararı bozulmuştur.
Kaynak: Resmî karar metni
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2023/3246, K. 2023/3416 · 16.05.2023
Alt kiraya ilişkin işletme sözleşmesinde ortak giderlerin kiraya verenin aidat hesabına ödenmesi düzenlenmiştir. Yargıtayın onadığı kararda, kiracının sözleşmeyle üstlendiği bu aidat borcu TBK 315 kapsamındaki yan gider olarak değerlendirilmiş; süresinde itiraz ve ödeme bulunmaması nedeniyle tahliye kabul edilmiştir. Karar, bu dosyadaki sözleşme ilişkisi yönünden kiracının ortak gider ödeme yükümlülüğünün sonuçlarını göstermektedir.
Kaynak: Resmî karar metni
Bu sitedeki içerikler genel bilgilendirme amaçlıdır; somut bir hukuki meseleye ilişkin avukatlık görüşü yerine geçmez.